И кога мракот силно стега,
ни прозорец ни пукнатина.
Не биди мува без глава.
Диши, диши и чекај.
Остави мислата да стивне.
Погледни!
Онаа мала пукнатина,
ни игла не провира.
Но имаш нокти, имаш заби.
Копај, греби, руши.
Види! Светло! Надеж!
И удирањето в ѕид вреди,
само ако добро размислиш
и го одбереш ѕидот
зад кој надежта се крие.
Кога душата станува претесна за мислите треба да ја постелиш на хартија - да си почини, да ти олесни, да ја споделиш. Ова е мојата душа, мојот живот - твоја приказна.
01 September 2019
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
НЕ САКАМ ВО ЗООЛОШКА
Зоолошката градина е синоним за среќно место. Посебно кога си дете. Толку многу нови авантури. Сите животни кои си ги гледал на телевизија, ...
-
Крајот носи почеток, Почетокот - крај. Рајот носи пекол, Пеколот - рај. Љубовта носи омраза, Омразата - љубов. Убоста носи лузн...
-
Мили мој. Не си повеќе ни мил, ни мој. Како е? Ме гледаш ли во секоја друга? Ме бараш ли секоја ноќ? Стигна ли клетвата? Те болам ли уш...
-
- Зошто одиш в црква *А ти зошто не оди? - Зошто уште не си се омажила? * А ти зошто се разведе? - Зошто имате само едно дете? *...

No comments:
Post a Comment