Опкружени сме со многубројни реклами за животот. Среќен живот, здрав живот, убав живот, избери живот… сите бараат дефиниција за животот, а никој не ја кажува. Велат - живот значи да живееш, додека живееш не заборавај да живееш и така натаму. Добро, но што е животот? Патување од точка А до точка Б? Она помеѓу А - раѓањето и Б - умирањето, велат тоа било живот. Па потоа слушаме дека ние младите не знаеме ништо за животот, ние немаме проблеми, знаеме само да уживаме, а не знаеме да живееме. Кој да ги разбере и возрасните. Се расфрлаат со најразлични филозофии за тоа што треба, што не треба, а не прашуваат што сакаме, што не сакаме, што можеме, што не можеме. Важното е дека треба. Треба да се учи, треба да се работи, треба да се напредува и треба да се живее. Сепак, додека го правиме сето тоа ние живееме, без многу филозофии и објаснувања, без барање смисла на животот. Зашто додека се прашуваме како да живееме животот поминал. Секогаш најтешко го гледаме она што е пред нас. Да не дозволиме да биде така и со животот. Тој е пред нас, околу нас, во нас.
