да те боли неговото отсуство,
да те храни неговото присуство,
да е твоја најголема болка
и твое најголемо издигнување/
Тоа ли е љубов?
Да го чувствуваш на својата кожа,
ни вода да не го мие мирисот,
ни оган да не ја гори душата
повеќе од неговите допири.
Ни најголемата длабочина да не е доволна
за да ја покрие убоста во неговиот поглед.
Тоа ли е љубов?
Да е на друг континент, а да те допира во сон
да не ти зборува, а да ги слушаш убавите мисли
кои те смируваат, воздигнуваат, оживуваат.
Да ти го даде светот во една кратка порака
за добро утро, во виртуелен бакнеж за добра ноќ.
Тоа ли е љубов?
Да му ги кажеш најголемите стравови,
да си ги оствариш најголемите соништа
за да си горда на себе, и тој на тебе.
Да бидеш најхрабрата жена на светот
-само затоа што си негова.
Тоа е љубов?
Онаа невина, искрена, длабока,
вистинска, бескрајна.
Тогаш го љубам,
до болка, до воскреснување,
до најдалечниот бескрај,
до најголемата длабочина
и највисоката висина.
Се љубам и себеси, не’ љубам нас.
Она што бевме, она што станавме, она што ќе сме.
Заедно сме, непобедливи сме
Вљубени сме.
Го љубам.
