Често пати наидувам на разговори на темата „Разликата маж-жена“. Кој што може, што не може? Работата, обврските, облеката, дури и боите - се делат на машки и на женски. Уште од мали знаеме дека розевата боја е за девојчиња, а сината за машки. Но, дали сите го прават тоа? Дали секогаш и секаде се делиме на мажи и жени? Дали и колку сме феминистки? Дали во секоја од нас има, барем малку, феминистка? Или учени сме дека сме женски, понежен пол и не можеме да направиме некои работи. Не, можиме скоро сè, но од раѓање сме учени така и тоа ни влегува потсвесно во начинот на живот. А мора да признаете неретко и играме на оваа карта затоа што ни одговара да глумиме кревки, нежни беспомошни. Чист мазохизам. Еднаш некој паметен човек(маж!) рекол - „Не знам зошто се трудите да бидете еднакви со нас мажите кога вие секогаш сте подобри од нас. Едноставно е нелогично“. Да се разбериме сум феминистка, но во истовреме страшно многу ги поддржувам мажите (знам, нема логика). И се трудам да ги разберам. Посебно оние послабите од мене. Не се тие виновни. Не секој маж се раѓа за да биде - висок, убав, миленик на жените - мажиште. И не секоја жена се раѓа за да биде - висока, убава, заводничка - жениште. А, тоа што некои жени си имаат замислено дека како „понежен“ пол имаат право да го злоупотребуваат тоа на секој можен начин, е друг и пораспространет проблем. Дури ни ова „понежен“ некако не се вклопува во она што за мене е жена - во вистинска смисла на зборот. Поправете ме ако грешам но, повеќепати го имам слушнато изразот „поубав пол“. Ни ова не е 100% точно, но звучи поубаво и повистинито.Зоолошката градина е синоним за среќно место. Посебно кога си дете. Толку многу нови авантури. Сите животни кои си ги гледал на телевизија, ...
