Возот тивко тргнува
Џагор го прикрива
Пискотот на локомотивата.
Внатре радост, песни,
а на станица две очи плачат,
Рацете останаа празни
идат дни тажни…
И тоа ќе мине,
Срцето ќе е среќно - скоро
И тогаш…
Нов воз ќе замине,
Друга локомитва ќе пишти,
Солзи на туѓи усни ќе паѓаат,
А шините бескрајно
Ќе ја пишуваат
Елегијата за младоста
.
No comments:
Post a Comment