МОЖЕШ ЛИ?

Оди си ако сакаш.

Та не сме врзани еден за друг.

Оди си ако ти е волја, која сум јас да те држам.

Ќе дојде друг, ќе дојде друга. 

Телесните страсти лесно се задоволуваат.

Оди си слободно.

Можеш ли?

И ти како и јас ја имаш таа нишка,

длабоко таму во градите.

Тоа нешто кое секогаш бараше нешто,

Одеше некаде, се надеваше.

Таа нишка која Бог ја предел уште пред да се родам,

Уште пред да се родиш.

Тоа клопче, расплетено на илјада начини,

и повторно склопено во едно.

Оној ден кога те најдов, кога ме најде,

кога се видовме.

Се случи тоа, нишката си го најде крајот,

и почетокот.

Тогаш сите страдања, чекања, надежи

добија смисла.

Оди си ако сакаш,

ама нишката ќе остане да нè врзува,

без разлика на кој дел од светот заспиваме.

Оди си ако можеш,

Но без нас нишката нема смисла,

ни животот не е живот.

Оди си ако сакаш.

Секогаш ќе бидеш во мене и јас во тебе.

Бог ја испишал нашата приказна одамна.

Кои сме ние да противречиме?

Оди си ако можеш.

И јас ќе дојдам.

Те најдов еднаш, ќе те најдам пак,

и уште илјада пати ако треба.

Судените се наоѓаат, макар и се родиле 

на различни страни на светот.

Оди си ако можеш.