ЧУДЕСИИ

И се прелева чашата,

ама не капнува.

И се истура бокалот,

ама не пука.

И нов плач се раѓа,

ама немее.

И триста чуда се случуваат секојдневно

ама глува сум.

Оглувев, отупев,

онемев, откажав.

Тоа не се мои приказни,

тоа не се мои јадови,

Не знам јас за никакви туѓи радости.

Овде, тука, внатре.

Тоа сум јас.

Црнила, сонца, љубов, јадови.

Сè има, сè си имам.

Ама тоа вас не ве интересира.

Зашто се мои, само мои.