Лесна, летлива, тивка.
Одам каде ветрот ме носи
и виорот повторно ме враќа.
И враќа, и враќа,...
Темнината ме плаши, тишината опушта.
Сонцето енергија буди,
а дождот смирува.
Капка вода капка мир дава.
Грст темнина тишина раѓа.
Јас сум само прашинка во светот.
Една од многуте, но единствена.
Иста како вас, но своја.
Јас сум само прашинка,
а што си ти?
Ако исти по род сме, ако исти по лик сме,
а божем повеќе твојот лет од мојот вреди,
и виорот на различна страна нè носи.
Што си ти прашинко мала?
No comments:
Post a Comment